Κωνσταντίνος και Ελένη: Οι Άγιοι που εδραίωσαν τον Χριστιανισμό!

Η μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας που τιμάται στις  21 Μαϊου
Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη, είναι οι ρωμαίοι Αυτοκράτορες που εδραίωσαν το Χριστανισμό! 

Με το διάταγμα των Μεδιολάνων επέβαλαν την ανεξιθρησκία και ουσιαστικά επέτρεψαν στους Χριστιανούς να πιστεύουν και να ασκούν τα λατρευτικά τους καθήκοντα χωρίς να διώκονται. Η Αγία Ελένη αν και ρωμαία Αυτοκράτειρα για τη συμβολή της στο Χριστιανισμό παρουσιάζεται στη Βυζαντινή Αγιογραφία με ενδύματα βυζαντινής αυτοκράτειρας.

Αλλά και ο γιος της ο Μέγας Κωνσταντίνος μετά το Χριστιανικό βάπισμά του δεν ξαναφόρεσε τον αυτοκρατορικό χιτώνα, αλλά μόνο το λευκό ένδυμα του βαπτίσματος, μέχρι την ημέρα που πέθανε το 337 μ.Χ.

Οι πληροφορίες για τη γέννηση του Μεγάλου Κωνσταντίνου είναι συγκεχυμένες. Ως γενέτειρά του αναφέρονται η Ταρσός της Κιλικίας, το Δρέπανο της Βιθυνίας και η Ναϊσό της Άνω Μοισίας (σημερινή Νις της Σερβίας η οποία θεωρείται και η επικρατέστερη). Θεωρείται όμως ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 272-288 μ.Χ. Μητέρα του ήταν η Αγία Ελένη, η Φλαβία Ιουλία Ελένη, ή Ελένη Αυγούστα (κόρη ενός πανδοχέα) και του Κωνστάντιου Α΄ του Χλωρού (λόγω της χλωμότητος του προσώπου του ονομάσθηκε Χλωρός). Ο Κωνστάντιος παντρεύτηκε την Ελένη γύρω στο 273. Ο Μέγας Κωνσταντίνος υπήρξε ο πρωτότοκος γιος του.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

"Ένας γέροντας λέει στον εγγονό του:
"Mέσα μου παλεύουν δύο λύκοι ,ένας αιμοβόρος,ύπουλος,
εκδικητικός ,κι ένας άλλος πράος,ήρεμος με καλοσύνη,αγάπη".
O εγγονός τον κοιτάζει απορημένος κι ο γέρος του λέει :"
Μην απορείς.Μέσα σου η ίδια πάλη γίνεται.Οι λύκοι υπάρχουν
 σε κάθε άνθρωπο".Ο μικρός σκέφτηκε λίγο και τον ρώτησε:
"Στο τέλος ποιός από τους δύο θα κερδίσει;" 
Και ο γέρος απάντησε:"Αυτός που θα ταϊσεις......

Η αιώνια πάλη, του καλού και του κακού στοιχείου!
 Εμείς; Ποιό από τα δύο ενισχύουμε με τον τρόπο μας;

Μοιραστείτε στα σχόλια  τις δικές  σας  σκέψεις   σχετικά  με το θέμα!

Χριστούγεννα

Κωστής Παλαμάς (1859-1943)

Χριστούγεννα

Τί φως και χρώμα κι εμορφιά να σκόρπιζε τ’ αστέρι
οπού στην κούνια του Χριστού τους Μάγους έχει φέρει!
Ποιός άγγελος το διάλεξε για τέτοιο ταχυδρόμο!
Τ’ άλλα τ’ αστέρια θα ’βλεπαν το φωτεινό του δρόμο,

Ένας πατέρας!!! (Συγκινητική ιστορία)

Τυχαία διάβασα την ιστορία αυτή και θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας...

Σήμερα έχει γενέθλια ο γιος μου, κλείνει τον πρωτο του χρόνο.
Τέλη Ιουλίου τον βαφτίζουμε.
Σαν πέρισυ και λίγες μέρες πιο πρίν, βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη όπου ζω, με τη γυναίκα ετοιμόγεννη.

Είχε άσχημη κύηση, ήταν το πρώτο μας παιδί, ήμασταν πολύ φοβισμένοι.
Ξαφνικά βαράει τηλέφωνο από Εύβοια.
Ο πατέρας μου.
Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Ένας αυτοκράτορας γερνούσε και καταλάβαινε ότι είχε φτάσει η ώρα να διαλέξει το διάδοχό του

Ένας αυτοκράτορας, στην Άπω Ανατολή, γερνούσε και καταλάβαινε ότι είχε φτάσει η ώρα να διαλέξει το διάδοχό του. Αντί να διαλέξει έναν από τους βοηθούς του ή ένα από τα παιδιά του, αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό. Προσκάλεσε μια μέρα πολλούς νέους του βασιλείου του και τους είπε. «Έφτασε η ώρα μου να παραιτηθώ και να διαλέξω τον επόμενο αυτοκράτορα. Έχω αποφασίσει να διαλέξω έναν από σας». 

Ο αποχαιρετισμός του Βρετανού Πρέσβη, ένας ύμνος για την Ελλάδα και τους Έλληνες!

Τα τελευταία 32 χρόνια ταξιδεύω στην πατρίδα σας. Το κάθε βήμα που έκανα, η κάθε κουβέντα που είχα με σας, ο καθένας από σάς που γνώρισα, το κάθε τι που έμαθα καθ’οδόν – ολ’ αυτά υπήρξαν για μένα μια απερίγραπτη χαρά και προνόμιο.

Λίγο πριν το τέλος της θητείας του στην Ελλάδα, ο Βρετανός Πρέσβης John Kittmer αποχαιρετά τους αναγνώστες του blog που διατηρούσε στο in.gr στο οποίο δημοσιεύεται και η συγκινητική επιστολή με την οποία αποχαιρετά τους Έλληνες και τη χώρα.

 

Η επιστολή του Τζων Κίττμερ:

 

Αγαπητοί μου φίλες και φίλοι,

Τα τελευταία 32 χρόνια ταξιδεύω στην πατρίδα σας. Το κάθε βήμα που έκανα, η κάθε κουβέντα που είχα με σας, ο καθένας από σάς που γνώρισα, το κάθε τι που έμαθα καθ’οδόν – ολ’ αυτά υπήρξαν για μένα μια απερίγραπτη χαρά και προνόμιο.

Μια ελιά γέρικη στη φάτνη του Ιησού!

Η ελιά, δέντρο ευλογημένο, σύμβολο της ειρήνης και της ευημερίας, είναι ταυτόχρονα και βασικό αγροτικό προϊόν για τις περισσότερες περιοχές της πατρίδας μας.

Το βράδυ που γεννήθηκε ο Χριστός έκανε πολύ κρύο. Η σπηλιά ήταν κρύα και η Παναγία δεν ήξερε τι να κάνει. Τότε ο Ιωσήφ σκέφτηκε να ανάψει φωτιά για να ζεσταθούν λίγο, μα δεν έβρισκε πουθενά ξύλα. Βγαίνει έξω από τη σπηλιά, κάνει μια βόλτα, μα τίποτα. Ξαναμπαίνει πάλι μέσα, παίρνει λίγα άχυρα από τη φάτνη και ανάβει φωτιά. Μόλις τα είδε η Παναγία δάκρυσε και είπε να είναι πάντα χρυσά.