Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2015

ΜΕΛΙ - HONEY

 Από  τη  σελίδα:  Greece - Hellas, the country of light. Ελλάδα, χώρα του φωτός.

Η γλυκιά γεύση του χρυσού - Sweet gold
Δώδεκα χιλιάδες τόνοι μελιού παράγονται ετησίως στη χώρα μας, με πρωταγωνιστές τις ποικιλίες από πεύκα, έλατα, αγριολούλουδα και αρωματικά βότανα. Από το περίφημο θυμαρίσιο, στο πεντανόστιμο μέλι από άνθη πορτοκαλιάς∙ από το μέλι από ρείκι και καστανιά, στο βαμβακόμελο με τις σημαντικές αντιβακτηριδιακές ιδιότητες. Μοναδική όμως απόλαυση προσφέρει και το μέλι που προέρχεται από αρωματικά φυτά της ελληνικής υπαίθρου: από ρίγανη, λεβάντα, φασκόμηλο…

Θρεπτικό, τονωτικό, πλούσιο σε πολύτιμα ιχνοστοιχεία – τροφή αλλά και φάρμακο – χαρίζει ενέργεια, υγεία και μακροζωία. 



Το μέλι, υπήρξε η πρώτη – και επί μακρόν - μοναδική γλυκαντική ουσία της ελληνικής διατροφής. Παραμένει, δε, η πιο πολύτιμη. 

Η σπουδαιότητά του σε συνδυασμό με τα προϊόντα της ελιάς και της αμπέλου, σύστησαν από την αρχαιότητα, την απαρχή και τη βάση της ελληνικής γαστρονομίας, ενώ η γλυκιά του παρουσία αξιοποιήθηκε με φαντασία από ζαχαροπλάστες και μαγείρους .

Απολαύστε τις χάρες του μελιού, ως επιδόρπιο, σε αφράτους λουκουμάδες∙ σε έναν αμυγδαλένιο μπακλαβά∙ σε μια αρωματική μελόπιτα. Γευτείτε το σε κρεατικά αλλά και θαλασσινά για extra γεύση και νοστιμιά. Δοκιμάστε το σε μαρινάτες ή ως dressing σε δροσερές σαλάτες.

In Greece, 12,000 tonnes of honey are produced annually. The vast majority of forest honey production involves pine honey, fir honey and oak honey. What is peculiar to these types of honey is that they do not crystallise and that they have high nutritious value due to their high content in trace elements (potassium, sodium, magnesium, iron etc).
To a great extent, the uniqueness of the Greek honey derives from the rich Greek flora, which comprises numerous wild flowers and herbs. In the long list of flower honeys, unmixed categories are classified; among them, the famous thyme honey, the exquisitely aromatic orange honey, heather honey, chestnut honey, the rich in antibacterial attributes cotton honey, and several types of flower honey collected by aromatic plants of the Greek countryside, like wild oregano, wild lavender, salvia, and many more.

Certainly honey was the first – and for quite a while the only – sweetener Greeks had in their diet. Even now, it remains the most prestigious one. With its importance from ancient times, honey, along with the olive and the grape, marked the beginning of Greek gastronomy and a cuisine that retains its unique and original aspects today.

Cakes sweetened with honey are still found all over the Greek islands, especially at Easter. Some honey-topped sweets are very common all around the country and are supposed to be some kind of national tradition. Among them, the fried doughnut – like puffs - called loukoumades, baklava and honey pies.

In cooking, honey adds flavour in a way that other sugars only dream of. Greek cooks well recognize this, which is why honey still plays a major role in Greek cuisine; it is utilised not just in desserts, but often as an element in classic stews such as stifado and the intriguing kapamá (red aromatic sauce for red meat) from Corfu. In Crete it is sometimes used as a marinade and tenderizer for lamb; it is delicious when caramelized. Contemporary chefs mix it with raisin vinegar and orange juice and use it as a sauce for everything from seafood to salads.

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2014

ΜΕ ΥΓΕΙΑ,ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2015 ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ!

"Καινούριος χρόνος έρχεται και ο παλιός θα φύγει
Χαρείτε και γλεντήσετε γιατί η ζωή είναι λίγη"

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, να έχουμε μια  όμορφη και ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ  ΧΡΟΝΙΑ κοντά στους ανθρώπους που αγαπάμε.. 

Την αγάπη μας ξεχωριστά στους ανθρώπους μας στο εξωτερικό! Πάνω από όλα όλοι μας να είμαστε καλά για να μπορούμε….
Να απλώνουμε το χέρι σε όποιον το χρειάζεται!
Να  ελπίζουμε  και να παλεύουμε για ένα καλύτερο αύριο!
Να μην γκρινιάζουμε για  το καθετί  και να  κρατάμε την ψυχή και το κούτελό μας καθαρά!
Να εργαζόμαστε ώστε το μονοπάτι να γίνει δρόμος, κόντρα στις αντιξοότητες!
Να σηκωνόμαστε όταν πέφτουμε και όταν μας ρίχνουν!
 Να μοιράζουμε και να μοιραζόμαστε χαρά, χαμόγελα και όμορφες στιγμές!
Να μην εγκαταλείπουμε αυτά που πιστεύουμε και αγαπάμε όσο δύσκολο και να είναι κάποιες φορές ...

 Ευχόμαστε σε όλο τον κόσμο ένα δημιουργικό και ευτυχισμένο νέο έτος, με υγεία για όλους ,κοινωνική δικαιοσύνη και αγάπη! 
Το 2015 να είναι η απαρχή σημαντικών και θετικών εξελίξεων για τις ζωές όλων!

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2014

Να ‘μουν του σταύλου έν' άχυρο

Να ‘μουν του σταύλου έν' άχυρο
(Κωστής Παλαμάς)

























Να ‘μουν του σταύλου έν' άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,
το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του.

Να λάμψω από τη λάμψη του κι' εγώ σαν διαμαντάκι
κι' από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι.

Να μοσκοβοληθώ κι' εγώ από την ευωδία,
που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία.

Να ‘μουν του σταύλου ένα άχυρο ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ σε κάθε σπίτι και Υγεία σε όλους για την καινούργια χρονιά που έρχεται ! ! 

Πηγή: agioritikovima.gr

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2014

Ο ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

 Μπήκαμε στο μήνα που έφερε τα πάνω ... κάτω στον πλανήτη μας!
Ένα μωράκι γεννήθηκε που μεγαλώνοντας είπε το τόσο απλό ....
"ΑΓΑΠΑΤΕ  ΑΛΛΗΛΟΥΣ" .... τόσο μα τόσο δύσκολο είναι να το καταλάβουμε;;;;
.... ρωτάω κι εγώ ....... ... εμάς τους γήϊνους υποκριτές!!!!!!

Χριστούγεννα,
 Στην Ελλάδα μιλάμε για τις «Γιορτές» κι αναφερόμαστε στην εορταστική περίοδο για τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά και τα Φώτα ή Θεοφάνεια.

MERRY CHRISTMAS, LOVE AND PEACE TO THE WORLD ! 
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ! 

Παραδοσιακά η περίοδος αυτή διαρκεί 12 μέρες και υπάρχουν πολλά έθιμα συνδεδεμένα με αυτή, άλλα πολύ παλιά κι άλλα σχετικά πρόσφατα, όπως το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και η γαλοπούλα στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Τη μέρα των Χριστουγέννων μαζεύονται όλα τα μέλη της οικογένειας στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Παλιότερα τα Χριστούγεννα ήταν πιο απλά, πιο ζεστά, πιο κοντά ίσως στο πραγματικό πνεύμα των Χριστουγέννων.
Πολλές από τις παραδόσεις αιώνων εξακολουθούν να υπάρχουν αναλλοίωτες κι έτσι τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα διατηρούν την ιδιομορφία τους και αρκετά από τα έθιμα τους.

Πλησιάζοντας προς τα Χριστούγεννα, άρχιζαν οι προετοιμασίες ώστε όλα να είναι έτοιμα για την μεγάλη γιορτή. 

Τα σπίτια καθαρίζονταν σχολαστικά και λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα οι νοικοκυρές έφτιαχναν τα μελομακάρονα, τα οποία φυσικά τρώγονταν την ημέρα των Χριστουγέννων με την λήξη της νηστείας.

Στο παρελθόν τα μελομακάρονα ήταν αποκλειστικά για τα Χριστούγεννα κι οι κουραμπιέδες για την Πρωτοχρονιά. Σήμερα όμως ο διαχωρισμός αυτός δεν τηρείται.

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014

Ένα διαφορετικό ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ μάθημα διδασκαλίας !

Ένας καθηγητής μπαίνει στην τάξη και δίνει στους μαθητές του ένα μάθημα ζωής που δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Ένας καθηγητής φιλοσοφίας, την ώρα του μαθήματος, άνοιξε το συρτάρι στο γραφείο του, πήρε κάποια αντικείμενα που βρίσκονταν στο εσωτερικό του και τα τοποθέτησε πάνω στο γραφείο. 

Ένα από αυτά τα αντικείμενα ήταν ένα άδειο βάζο. Στη συνέχεια πήρε μερικά μπαλάκια του γκολφ και τα έβαλε μέσα στο βάζο μέχρι που το γέμισε εντελώς. Κοίταξε τα παιδιά στην τάξη του και τους ρώτησε αν συμφωνούν ότι το βάζο είναι εντελώς γεμάτο. 

Όλοι οι μαθητές συμφώνησαν. Ναι, το βάζο ήταν πράγματι γεμάτο. Ο καθηγητής στη συνέχεια πήρε ένα κουτί με μικρά βότσαλα και τα έριξε στο βάζο, ανάμεσα από τις μπάλες του γκολφ μέχρι να μην υπάρχουν πλέον κενά σημεία. Γύρισε προς τους μαθητές του και τους έκανε την ίδια ερώτηση. Είναι το βάζο γεμάτο; Η απάντηση τους ήταν η γνωστή. Ναι, τώρα το βάζο είναι τελείως γεμάτο. 

Στη συνέχεια ο καθηγητής σήκωσε ένα μικρό σακουλάκι με άμμο και έχυσε το περιεχόμενο του στα κενά σημεία ανάμεσα στις μπάλες του γκολφ και στα βότσαλα. Έκανε στους εμβρόντητους μαθητές του, την ίδια πάλι ερώτηση και φυσικά είσπραξε την αναμενόμενη απάντηση. Ναι, τώρα το βάζο είναι πλέον εντελώς γεμάτο.

 Ο καθηγητής δεν σταμάτησε όμως εδώ. Έσκυψε και έβγαλε δύο μπύρες κάτω από το γραφείο του και έριξε το περιεχόμενο τους μέσα στο βάζο. Οι μαθητές του άρχισαν να γελούν με την πράξη του και να αναρωτιούνται τι θέλει να τους πει με αυτό το τρόπο. Ο καθηγητής περίμενε λίγο μέχρι να ησυχάσουν όλοι και τους είπε: «Αυτό το βάζο αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι μπάλες του γκολφ αντιπροσωπεύουν τα πιο σημαντικά πράγματα σε αυτή. 

Την οικογένεια σας, τα παιδιά σας, την υγεία σας, τους φίλους σας. Αν όλα τα άλλα χαθούν και σας μείνουν μόνο αυτά, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι πλήρης. Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν τα αλλά πράγματα στη ζωή σας που έχουν σημασία, τη δουλειά σας, το σπίτι σας και το αυτοκίνητο σας. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα. Τα πιο μικρά και τα πιο ασήμαντα. Αν ρίξετε την άμμο πρώτα στο βάζο δεν θα μείνει χώρος ούτε για τα βότσαλα αλλά ούτε και για τις μπάλες του γκολφ. Το ίδιο ισχύει και στη ζωή. 

Εάν ξοδεύετε όλο το χρόνο και την ενέργειά σας στα πιο ασήμαντα πράγματα, ποτέ δεν θα έχετε χώρο για τα πράγματα που αξίζουν πραγματικά. Δώστε λοιπόν προσοχή στα σημαντικά πράγματα στη ζωή σας. Απολαύστε το χρόνο με την οικογένεια σας. Πηγαίνετε να δειπνήσετε με τη σύζυγο σας. Παίξτε παιχνίδια με τα παιδιά σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για να καθαρίσετε το σπίτι ή να αγοράσετε πράγματα στον εαυτό σας. Προσέξτε πρώτα από όλα τις μπάλες του γκολφ που πραγματικά έχουν σημασία. 

Τα υπόλοιπα είναι απλά.. άμμος.» Τότε χτύπησε το κουδούνι και οι μαθητές σηκώθηκαν να βγουν από την αίθουσα. Πριν φύγουν όλοι ένας που κάθονταν στο βάθος της αίθουσας φώναξε στον καθηγητή: «Ναι, αλλά ποτέ δεν μας είπατε τι αντιπροσωπεύει η μπύρα!» 

Ο καθηγητής χαμογέλασε και του είπε: «Είμαι χαρούμενος που με ρώτησες. Τι αντιπροσωπεύει η μπύρα; Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη νομίζετε πως είναι η ζωή σας. Πάντα θα υπάρχει χώρος για μια μπύρα με έναν πολύ καλό σας φίλο». 

http://stamosnews.blogspot.gr/

Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014

Στο πάρα κάτω ποίημα "ΠΑΤΕΡΕΣ" ο ποιητής Κωστής Παλαμάς μας παραγγέλνει...

            ΠΑΤΕΡΕΣ, ΚΩΣΤΗΣ  ΠΑΛΑΜΑΣ
(απόσπασμα)
Μέσα στο παρακάτω έργο του ο Παλαμάς πολλές φορές παραγγέλλει στις νέες γενιές να συνεχίσουν τον πνευματικό διαφωτισμό του λαού και να αγωνιστούν για την προκοπή τους.
Τους συμβουλεύει να κρατήσουν από την παράδοση ό,τι συμφωνεί με τις αλλαγμένες κοινωνικές συνθήκες, και να γκρεμίσουν ό,τι έχει ξεπεραστεί και εμποδίζει την πρόοδο!
 
Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι όπως το δεις να μην το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα
και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτυνε τη γη του,
κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,
και να του φέρνεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας,

κι αν αγαπάς τ’ ανθρωπινά κι όσα άρρωστα δεν είναι,
ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,
και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.
Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής.

Κι αν είναι  κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα,
κι όσα δέντρα για τίποτ’ άλλο δε ’φελάν παρά για μετερίζια,
μη φοβηθείς το χαλασμό. 

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,και χτίσε κάστρο απάνου του και ταμπουρώσου μέσα,για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούρια γέννα π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νά ’ρθει, κι όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων.

Φτάνει μια ιδέα να σ’ το πει, μια ιδέα να σ’ το προστάξει, κορόνα ιδέα, ιδέα σπαθί, που θα είν’ απάνου απ’ όλα.

Το παιδί οφείλει να μην παρατήσει το περιβόλι που θα κληρονομήσει. Να το σκάψει βαθύτερα και να το περιφράξει ασφαλέστερα. Να το περιποιηθεί, να το εμπλουτίσει, να το κλαδέψει, ποτίζοντάς το με αγνό νερό πηγής. Οφείλει να ξορκίσει τα ξωτικά, να φύγουν, για να αναπτυχθεί περισσότερο. Γενικά, το παιδί πρέπει να κουμαντάρει, να ελέγχει το περιβόλι.

Αν όμως έρθουν χρόνια δίσεχτα, αν πέσουν καιροί οργισμένοι, αν τα πουλιά εξαφανισθούν και τα δέντρα μείνουν  κούτσουρα, τότε «μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά! Τσεκούρι!».  Να χερσώσεις το περιβόλι και να χτίσεις επάνω του κάστρο. Πάλεψε, για την καινούρια γέννα. Φτάνει μια ιδέα να σ’ το προστάξει, μια ιδέα που θα ’ναι πάνω από όλα.

Η Ελλάδα είναι αρχαία και παντοτινή, βρίσκεις όμως τη δύναμη του αρχαίου στο περπάτημα του νέου, όπως στη συμπεριφορά ενός παιδιού επιβιώνει η στάση του πατέρα ή της μάνας.

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Η Ιστορια Της Ελιάς

 Από  τη  σελίδα:  Greece - Hellas, the country of light. Ελλάδα, χώρα του φωτός.

Η Ιστορια Της Ελιάς
"Γνωρίζοντας το υγρό ατόφιο χρυσάφι", κατά τον ΄Ομηρο
και
"το μεγάλο Θεραπευτή", κατά τον Ιπποκράτη
Ελιά! Σύμβολο ειρήνης, σοφίας, γονιμότητας, ευημερίας, ευφορίας, τύχης, νίκης. Τρέφει, συντηρεί, προστατεύει, τονώνει, θεραπεύει, εμπνέει. Η ελιά θεωρείται ευλογημένο δένδρο. Ο καρπός της τρώγεται μετά από επεξεργασία και από αυτήν παράγεται το ελαιόλαδο. Τα φύλλα της γίνονται τροφή ζώων. Το ξύλο της χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη και στην ξυλογλυπτική. Δικαιολογημένα η θέση της στην ιστορία και στην μυθολογία των λαών της Μεσογείου. Αξίζει να γνωρίσουμε και να μάθουμε την ανεκτίμητη αξία της στη διατροφή,στην υγεία, στον πολιτισμό, δώρο της φύσης, ζωντανή κληρονομιά σε πολλούς τομείς της ζωής μας.


Η ιστορία της ελιάς ξεκίνησε πριν 7000 χρόνια, στην περιοχή της Μεσογείου και κυρίως στην Ανατολική Μεσόγειο. Πιθανολογείται από τις διάφορες παραστάσεις στα αγγεία και τους μύθους στην ιστορία των λαών που ζουν γύρω από την Μεσόγειο, ότι πρωτοεμφανίστηκε στη Συρία. Το σίγουρο είναι ότι στον ευρωπαϊκό Μεσογειακό χώρο, ήρθε από την Ελλάδα, από Φοίνικες εμπόρους. Από εκεί πέρασε στην Ιταλία, Γαλλία, Ισπανια, Πορτογαλία, Αμερική, Αυστραλία.

Κατά την Ελληνική παράδοση, η πρώτη ελιά φυτεύθηκε στην Ακρόπολη, από την θεά Αθηνά, στο ναό του Ερεχθείου Μορίου Διός και έτσι ονομάστηκε Μορέα ελιά. Αλλοι όμως λένε ότι έχει σχέση με την Κρήτη και συγκεκριμένα με την Κνωσσό, Φαιστό, Ζάκρος. Λέγεται ότι ήταν δώρο της θεάς Αθηνάς στους κατοίκους της πόλης της Αθήνας, όταν φιλονίκησε με τον θεό Ποσειδώνα, για το όνομα της πόλης των Αθηνών. Εκείνοι, σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης, έδωσαν το όνομά της στην πόλη τους και αυτή τους δίδαξε την καλλιέργεια της ελιάς. 

Οι Αθηναίοι στα νομίσματά τους απεικόνιζαν την Αθηνά με στεφάνι ελιάς στο κράνος της και έναν αμφορέα με λάδι ή ένα κλαδί ελιάς. Στα παλάτια της Κνωσσού, υπήρχαν περισσότερα από 1000 δωμάτια. Σύμφωνα με τη μυθολογία, στα υπόγεια του παλατιού ζούσε φυλακισμένος ο Μινώταυρος, το τέρας με κεφάλι ταύρου και σώμα ανθρώπου. Εκεί υπήρχαν ελαιοθήκες, όπου φυλασσόταν το λάδι (σώζονται μέχρι σήμερα). Μέσα σε αυτές υπήρχαν στέρνες από πέτρα, όπου τοποθετούσαν το λάδι, για να κατακαθίσουν τα διάφορα ξένα στοιχεία που υπήρχαν μέσα του (αυτή είναι μια πρωτόγονη μέθοδος απόσταξης λαδιού). 

Όταν καθάριζε το λάδι, το μετέφεραν με μια ειδική κουτάλα σε πιθάρια, όπου και αποθηκευόταν. Οι Κρήτες μετά το έκαναν εμπόριο. Στην Ακαδημία υπήρχαν οι 12 ιερές ελιές, οι μορίαι και ο ιερός ελαιώνας, από τον οποίο προερχόταν το λάδι που έδιναν, ως έπαθλο, στους νικητές των Παναθηναίων. Με κλάδο ελιάς ήταν στεφανωμένο το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός στην Ολυμπία, έργο του Φειδία και ένα από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου. Προστάτης των ιερών ελαιοδένδρων ήταν ο Δίας,"ο Μόριος Ζεύς". Τα στηρίγματα της στοάς του Παρθενώνα πατούσαν σε υψηλά βάθρα με ανάγλυφη παράσταση την ιερή ελιά της Αθήνας στον κορμό της οποίας ελισσόταν ένα φίδι.

Το ρόπαλο του Ηρακλή ήταν φτιαγμένο από αγριελιά. Όταν ο Ηρακλής ολοκλήρωσε τους 12 άθλους του, έφερε από τη χώρα των Υπερβορείων (μυθικός λαός που πίστευαν ότι κατοικούσε πέρα από τον Βορρά ή στον ουρανό), βλαστάρι ελιάς και το φύτευε στην Ολυμπία. Με τα κλαδιά αυτής της ελιάς στεφάνωναν τους νικητές ολυμπιονίκες. Στο ναό της Ήρας, στην Αρχαία Ολυμπία, υπήρχε μια ελιά, η "καλλιστέφανος ελιά , από την οποία έφτιαχναν τον κότινο (στεφάνι αγριελιάς), με τον οποίο στεφάνωναν τους ολυμπιονίκες και τους έδιναν και μια φιάλη ελαιολάδου ,ως αναγνώριση νίκης.Στους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004, στεφάνωσαν τους νικητές πάλι ,με κότινους, - στεφάνι ελιάς, όπως έκαναν και στα αρχαία χρόνια.

Η ελιά αναφέρεται και στην Παλαιά Διαθήκη και στο Κοράνι. Μετά τον Κατακλυσμό του Νώε, όπως λέγεται στην Παλαιά Διαθήκη, το περιστέρι που γύρισε από την αναζήτηση ζωής στη στεριά,μετέφερε κλαδί ελιάς,οιωνός ότι η ανθρώπινη ζωή ξανάρχισε στη γη, μετά τη βιβλική καταστροφή.

Ιερό δένδρο για τους Έλληνες.Στην αρχαία Αθήνα ,οι Αθηναίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους πολιτισμένουςκαι κρατούσαν κλαδί ελιάς ,ενώ οι βάρβαροι και οι δούλοι κρατούσαν κλαδί βελανιδιάς, ως πρωτόγονος λαός.Με κλάδο ελιάς έρχονταν οι αγγελιοφόροι για σύναψη ειρήνης. Ο Ομηρος την ονόμασε "ατόφιο υγρό χρυσάφι".Οι Έλληνες φιλόσοφοι, ο Διοσκουρίδης, ο Διοκλής, ο Αναξαγόρας, ο Εμπεδοκλής μελέτησαν τις φαρμακευτικές ιδιότητες της ελιάς και την θρεπτική πηγή . Ο Αριστοτέλης αποκάλυψε την επιστήμη της ελαιοπαραγωγής. Ο Σόλων νομοθέτησε, απογορεύοντας να κόβουν πάνω από 2 δέντρα ελιάς τον χρόνο από τους Αθηναϊκούς ελαιώνες, για να προστατεύσει τους ελαιοπαραγωγούς.

Οι αρχαίοι Έλληνες άλειφαν τα σώματά τους και τα μαλλιά τους με λάδι ελιάς, για περιποίηση και υγεία. Χρησιμοποιούσαν το ελαιόλαδο για να επουλώσουν πληγές, να θεραπεύσουν ασθένειες. Η ελιά εκτός από θρεπτικές ιδιότητες έχει και φαρμακευτικές. Ο Ιπποκράτης (ο πατέρας της Ιατρικής) την ονομάζει ο "μεγάλος θεραπευτής".Στον Ιπποκράτειο κώδικα αναφέροντα πάνω από 60 θεραπείες της ελιάς.

Οι λαοί της Μεσογείου, ως ένδειξη εκτίμησης στην ελιά, διακοσμούσαν πολλά αντικείμενα (αγγεία, κοσμήματα, πέτρες, τοιχογραφίες, ....), με σχέδια ελιάς και καρπούς ελαιοδένδρων. Ο Κωστής Παλαμάς υμνεί την ελιά. Ο Βαν Γκόγκ έφτιαξε πίνακες με απεικόνιση ελιάς. Τα δημοτικά μας τραγούδια μιλούν για την ελιά. Οι Ρωμαίοι έφτιαχναν κοσμήματα από κλαδί ελιάς, ως ανταμοιβή στους επιφανείς πολίτες τους και με τις κατακτήσεις τους βοηθούσαν στην εξάπλωση της ελιάς. Μια τοιχογραφία στα ανάκτορα της Κνωσσού απεικονίζει έναν ελαιώνα. Στον Μυκηναϊκό τάφο του Βαφειού, τα χρυσά ποτήρια κοσμούνται με ελαιόδενδρα.

Κατά την ελληνική παράδοση, με την γέννηση ενός παιδιού φύτευαν μια ελιά και όταν το παιδί γινόταν 6 χρονών, η ελιά άρχισε να δίνει τους καρπούς της. Στην Πορτογαλία έδιωχναν τα δαιμόνια με κλαδί ελιάς. Σε άλλα μέρη ραντίζουν με λάδι ελιάς τη γη, για καλή σοδειά. Στην Αίγυπτο πίστευαν ότι η θεά Ίσις, γυναίκα του Όσιρη, κρατούσε μυστική την καλλιέργεια της ελιάς. Στο Χριστιανισμό, στα καντήλια ανάβει λάδι ελιάς. Στο Μυστήριο της Βάπτισης και του Ευχελαίου χρησιμοποιείται το λάδι ελιάς.