Γῆ Θεός!

Άρθρα γνώμης,του ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΚΑΡΓΑΚΟΥ
H Ἐλλάς εἶναι μιά χὼρα μέ ἀπεριὸριστες καὶ ἀπὸ παλιὰ προσδιορισμὲνες πηγὲς πλούτου. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ στὸν ὀρυκτὸ πλοῦτο ποὺ κὰποιοι –τώρα τὸ θυμὴθηκαν– προβάλλουν σάν πανὰκεια τῆς οἰκονομικῆς μας καχεξίας. Θὰ ξεκινήσω ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ξεκινᾶ ἡ πρὼτη οἰκονομικὴ συγγραφὴ τῆς ἱστορίας κι ἐννοῶ τὸν περὶφημο «Οἰκονομικὸ» τοῦ Ξενοφῶντος, χωρὶς βὲβαια νὰ παραβλέπω ὅτι τὰ «Ἔργα καὶ ἡμέραι» τοῦ Ἡσιόδου εἶναι μία πραγματικὴ ἀγροτικὴ «ἐγκυκλοπαιδεὶα».

Κατὰ τὸν Ξενοφῶντα πρὼτη πηγὴ πλούτου μιᾶς χώρας εἶναι ἡ γεωργία. «Γῆ Θεὸς», ἔγραψε. Κατὰ πόσο ἀφιερωθήκαμε στὴ λατρεία αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ; Κατὰ πόσο ἐπιστημονικοποήσαμε τὴ γεωργία μας στὴν πράξη καὶ ὄχι στὴ θεωρία; Εἰσάγουμε ἀγροτικὰ προϊόντα (π.χ. σκόρδα) ἀπὸ τὴν Κίνα. Οἱ γάμοι, τὰ βαφτίσια μας, οἱ κηδεῖες μας γίνονται κατὰ μεγάλο ποσοστὸ μὲ ὁλλανδικὰ ἄνθη. Ἔχει καλύτερες ἐδαφολογικὲς καὶ κλιματολογικές συνθῆκες ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἡ Ὁλλανδία; Ὄχι. Ἔχει ἁπλῶς ἐπιστημονικὴ ἀνθοκομία καὶ κάθε χρόνο προσφέρει καινούργια ποικιλία ἀνθέων. Τοῦτο ὀφείλουμε νὰ πράξουμε κι ἐμεῖς. Πρέπει νὰ ἀναβαθμιστεῖ τὸ ὑπουργεῖο Γεωργίας καὶ νὰ κὰνουμε ἀρχὴ τῆς ἀγροτικῆς μας πολιτικῆς αὐτὸ ποὺ γρὰφει στὸ Ε’ κεφάλαιο τοῦ «Οἰκονομικοῦ» 

Σήμερα 24 Ιουνίου, εορτάζεται το Γενέθλιο του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου και Βαπτιστού.

24 Ιουνίου, την  ημέρα αυτή η Αγία μας εκκλησία εορτάζει το γενέσιο του ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννη. 

Ο πατέρας του Ζαχαρίας, ήταν ιερέας. Κάποια ημέρα την ώρα του θυμιάματος, είδε μέσα στο θυσιαστήριο άγγελο Κυρίου, ο οποίος του ανήγγειλε ότι θα αποκτούσε γιο τον οποίο θα ονόμαζε Ιωάννη. Ο Ζαχαρίας σκίρτησε από χαρά , αλλά δυσπιστούσε.

 Η γυναίκα του ήταν ηλικιωμένη και στείρα και άρα ήταν αδύνατο να κυοφορήσει και αυτές τις αμφιβολίες τις εξέφρασε στον άγγελο ο οποίος του απάντησε ότι το παιδί θα γεννηθεί και εκείνος θα τιμωρηθεί για την απιστία του, παραμένοντας κωφάλαλος μέχρι να πραγματοποιηθεί η βουλή του Θεού.

ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΛΑΣΕ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ..........

Της ΕΛΛΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

«Μια φορά κι ένα καιρό, ένα παιδί ήταν η σειρά του να γεννηθεί και να έρθει στη γη… Τότε συνάντησε Το Θεό και μίλησε μαζί Του : «Μου λένε πως θα με στείλεις στη γη αύριο, αλλά πώς να ζήσω εκεί τόσο μικρό κι αβοήθητο»; Και ο Θεός απάντησε:

«Μέσα στους αγγέλους έχω διαλέξει έναν και για σένα… Θα σε περιμένει και θα σε φροντίζει στη γη… «εδώ στον παράδεισο δεν κάνω τίποτε άλλο από το να γελώ και να τραγουδάω, μόνο αυτά χρειάζομαι για να είμαι ευτυχισμένο» είπε το παιδί…

You Never know what you can do until you TRY!

You Never  know what  you can do until you TRY!  

Ποτέ δεν ξέρετε τι μπορείτε να κάνεις μέχρι να το δοκιμάσετε!

Οι θετικές Σκέψεις και δηλώσεις στην Αρχή της ημέρας, μπορούν κυριολεκτικά να κάνουν την διαφορά μεταξύ μιας καλής ή άσχημης μέρας...

Οι Θετικές Σκέψεις και δηλώσεις διαμορφώνουν τον κόσμο μας, την πραγματικότητά μας, Το πεπρωμένο μας.....
Όμορφη μέρα για Όλους! ! !

ΓΕΩΡΓΙΑ: ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΡΟΦΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Γεωργία: μητέρα και τροφός των άλλων τεχνών
Δημήτρης Νατσιός, δάκαλος - Κιλκίς - aktines

Είχα διαβάσει σε μικρότερη ηλικία, όταν πολλές φορές διαβάζουμε ανώριμα, περίπου βουλιμικά κάποια βιβλία, την εξαίσια πραγματεία του Ξενοφώντος με τίτλο «Οικονομικός». 
Ανήκει στην τετραλογία των φιλοσοφικών του έργων, που στρέφονται γύρω από την μορφή του μεγάλου δασκάλου του, του Σωκράτη.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ ΙΕΡΟΤΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ ΙΕΡΟΤΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ... ΤΗΝ ΜΑΝΑ! ! !

Η Μητέρα είναι η πηγή της ύπαρξής μας!

Η μητέρα είναι Αγάπη του σπιτιού!

Η μητέρα είναι η αγκαλιά του σπιτιού!
Η αγκαλιά της μάνας είναι η μοναδική απόλυτη ασφαλής “φωλιά” κάθε παιδιού, είτε μεγάλου είτε μικρού. Η μητέρα το απολαμβάνει όσο και το παιδί.

Γιατί απλά η μάνα είναι μία. Η άρρηκτη σύνδεση ανάμεσά τους δε διακόπτεται ποτέ, δεν διαλύεται, πάντα θα υπάρχει. Η φυσική της ύπαρξη όμως δεν θα είναι δίπλα σου. Αγκάλιασέ την και φρόντισέ την όσο είναι δίπλα σου.

Μια γιαγιά μπήκε ξυπόλητη στο λεωφορείο και βρήκε βοήθεια από αυτόν που κανείς δεν περίμενε! ! !

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα…Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι.

Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη… θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δε σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή.
Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.
Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δε φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό.

Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο.

Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια της γριούλας, δε μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθισε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό.

Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα.
Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε.

Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου».
Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι.

«Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται».
Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της.
«Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους».

«Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. «Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν’ αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος.

«Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δε θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοια τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Αλλά’ ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, ν’ αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν’ απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο.
Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσικής. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουγε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουρια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα.

Το παλικάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε: «Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ…».

 Πηγή: fanpage.gr

ΜΕ ΥΓΕΙΑ,ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2015 ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ!

"Καινούριος χρόνος έρχεται και ο παλιός θα φύγει

Χαρείτε και γλεντήσετε γιατί η ζωή είναι λίγη"

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, να έχουμε μια  όμορφη και ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ  ΧΡΟΝΙΑ κοντά στους ανθρώπους που αγαπάμε.. 

Την αγάπη μας ξεχωριστά στους ανθρώπους μας στο εξωτερικό! Πάνω από όλα όλοι μας να είμαστε καλά για να μπορούμε….
Να απλώνουμε το χέρι σε όποιον το χρειάζεται!
Να  ελπίζουμε  και να παλεύουμε για ένα καλύτερο αύριο!
Να μην γκρινιάζουμε για  το καθετί  και να  κρατάμε την ψυχή και το κούτελό μας καθαρά!
Να εργαζόμαστε ώστε το μονοπάτι να γίνει δρόμος, κόντρα στις αντιξοότητες!
Να σηκωνόμαστε όταν πέφτουμε και όταν μας ρίχνουν!
 Να μοιράζουμε και να μοιραζόμαστε χαρά, χαμόγελα και όμορφες στιγμές!
Να μην εγκαταλείπουμε αυτά που πιστεύουμε και αγαπάμε όσο δύσκολο και να είναι κάποιες φορές ...

 Ευχόμαστε σε όλο τον κόσμο ένα δημιουργικό και ευτυχισμένο νέο έτος, με υγεία για όλους ,κοινωνική δικαιοσύνη και αγάπη! 
Το 2015 να είναι η απαρχή σημαντικών και θετικών εξελίξεων για τις ζωές όλων!

Η Ιστορια Της Ελιάς

 Από  τη  σελίδα:  Greece - Hellas, the country of light. Ελλάδα, χώρα του φωτός.

Η Ιστορια Της Ελιάς
"Γνωρίζοντας το υγρό ατόφιο χρυσάφι", κατά τον ΄Ομηρο
και
"το μεγάλο Θεραπευτή", κατά τον Ιπποκράτη
Ελιά! Σύμβολο ειρήνης, σοφίας, γονιμότητας, ευημερίας, ευφορίας, τύχης, νίκης. Τρέφει, συντηρεί, προστατεύει, τονώνει, θεραπεύει, εμπνέει. Η ελιά θεωρείται ευλογημένο δένδρο. Ο καρπός της τρώγεται μετά από επεξεργασία και από αυτήν παράγεται το ελαιόλαδο. Τα φύλλα της γίνονται τροφή ζώων. Το ξύλο της χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη και στην ξυλογλυπτική. Δικαιολογημένα η θέση της στην ιστορία και στην μυθολογία των λαών της Μεσογείου. Αξίζει να γνωρίσουμε και να μάθουμε την ανεκτίμητη αξία της στη διατροφή,στην υγεία, στον πολιτισμό, δώρο της φύσης, ζωντανή κληρονομιά σε πολλούς τομείς της ζωής μας.

Η ιστορία της ελιάς ξεκίνησε πριν 7000 χρόνια, στην περιοχή της Μεσογείου και κυρίως στην Ανατολική Μεσόγειο. Πιθανολογείται από τις διάφορες παραστάσεις στα αγγεία και τους μύθους στην ιστορία των λαών που ζουν γύρω από την Μεσόγειο, ότι πρωτοεμφανίστηκε στη Συρία. Το σίγουρο είναι ότι στον ευρωπαϊκό Μεσογειακό χώρο, ήρθε από την Ελλάδα, από Φοίνικες εμπόρους. Από εκεί πέρασε στην Ιταλία, Γαλλία, Ισπανια, Πορτογαλία, Αμερική, Αυστραλία.

Κατά την Ελληνική παράδοση, η πρώτη ελιά φυτεύθηκε στην Ακρόπολη, από την θεά Αθηνά, στο ναό του Ερεχθείου Μορίου Διός και έτσι ονομάστηκε Μορέα ελιά. Αλλοι όμως λένε ότι έχει σχέση με την Κρήτη και συγκεκριμένα με την Κνωσσό, Φαιστό, Ζάκρος. Λέγεται ότι ήταν δώρο της θεάς Αθηνάς στους κατοίκους της πόλης της Αθήνας, όταν φιλονίκησε με τον θεό Ποσειδώνα, για το όνομα της πόλης των Αθηνών. Εκείνοι, σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης, έδωσαν το όνομά της στην πόλη τους και αυτή τους δίδαξε την καλλιέργεια της ελιάς. 

Οι Αθηναίοι στα νομίσματά τους απεικόνιζαν την Αθηνά με στεφάνι ελιάς στο κράνος της και έναν αμφορέα με λάδι ή ένα κλαδί ελιάς. Στα παλάτια της Κνωσσού, υπήρχαν περισσότερα από 1000 δωμάτια. Σύμφωνα με τη μυθολογία, στα υπόγεια του παλατιού ζούσε φυλακισμένος ο Μινώταυρος, το τέρας με κεφάλι ταύρου και σώμα ανθρώπου. Εκεί υπήρχαν ελαιοθήκες, όπου φυλασσόταν το λάδι (σώζονται μέχρι σήμερα). Μέσα σε αυτές υπήρχαν στέρνες από πέτρα, όπου τοποθετούσαν το λάδι, για να κατακαθίσουν τα διάφορα ξένα στοιχεία που υπήρχαν μέσα του (αυτή είναι μια πρωτόγονη μέθοδος απόσταξης λαδιού). 

Όταν καθάριζε το λάδι, το μετέφεραν με μια ειδική κουτάλα σε πιθάρια, όπου και αποθηκευόταν. Οι Κρήτες μετά το έκαναν εμπόριο. Στην Ακαδημία υπήρχαν οι 12 ιερές ελιές, οι μορίαι και ο ιερός ελαιώνας, από τον οποίο προερχόταν το λάδι που έδιναν, ως έπαθλο, στους νικητές των Παναθηναίων. Με κλάδο ελιάς ήταν στεφανωμένο το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός στην Ολυμπία, έργο του Φειδία και ένα από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου. Προστάτης των ιερών ελαιοδένδρων ήταν ο Δίας,"ο Μόριος Ζεύς". Τα στηρίγματα της στοάς του Παρθενώνα πατούσαν σε υψηλά βάθρα με ανάγλυφη παράσταση την ιερή ελιά της Αθήνας στον κορμό της οποίας ελισσόταν ένα φίδι.

Το ρόπαλο του Ηρακλή ήταν φτιαγμένο από αγριελιά. Όταν ο Ηρακλής ολοκλήρωσε τους 12 άθλους του, έφερε από τη χώρα των Υπερβορείων (μυθικός λαός που πίστευαν ότι κατοικούσε πέρα από τον Βορρά ή στον ουρανό), βλαστάρι ελιάς και το φύτευε στην Ολυμπία. Με τα κλαδιά αυτής της ελιάς στεφάνωναν τους νικητές ολυμπιονίκες. Στο ναό της Ήρας, στην Αρχαία Ολυμπία, υπήρχε μια ελιά, η "καλλιστέφανος ελιά , από την οποία έφτιαχναν τον κότινο (στεφάνι αγριελιάς), με τον οποίο στεφάνωναν τους ολυμπιονίκες και τους έδιναν και μια φιάλη ελαιολάδου ,ως αναγνώριση νίκης.Στους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004, στεφάνωσαν τους νικητές πάλι ,με κότινους, - στεφάνι ελιάς, όπως έκαναν και στα αρχαία χρόνια.

Η ελιά αναφέρεται και στην Παλαιά Διαθήκη και στο Κοράνι. Μετά τον Κατακλυσμό του Νώε, όπως λέγεται στην Παλαιά Διαθήκη, το περιστέρι που γύρισε από την αναζήτηση ζωής στη στεριά,μετέφερε κλαδί ελιάς,οιωνός ότι η ανθρώπινη ζωή ξανάρχισε στη γη, μετά τη βιβλική καταστροφή.

Ιερό δένδρο για τους Έλληνες.Στην αρχαία Αθήνα ,οι Αθηναίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους πολιτισμένουςκαι κρατούσαν κλαδί ελιάς ,ενώ οι βάρβαροι και οι δούλοι κρατούσαν κλαδί βελανιδιάς, ως πρωτόγονος λαός.Με κλάδο ελιάς έρχονταν οι αγγελιοφόροι για σύναψη ειρήνης. Ο Ομηρος την ονόμασε "ατόφιο υγρό χρυσάφι".Οι Έλληνες φιλόσοφοι, ο Διοσκουρίδης, ο Διοκλής, ο Αναξαγόρας, ο Εμπεδοκλής μελέτησαν τις φαρμακευτικές ιδιότητες της ελιάς και την θρεπτική πηγή . Ο Αριστοτέλης αποκάλυψε την επιστήμη της ελαιοπαραγωγής. Ο Σόλων νομοθέτησε, απογορεύοντας να κόβουν πάνω από 2 δέντρα ελιάς τον χρόνο από τους Αθηναϊκούς ελαιώνες, για να προστατεύσει τους ελαιοπαραγωγούς.

Οι αρχαίοι Έλληνες άλειφαν τα σώματά τους και τα μαλλιά τους με λάδι ελιάς, για περιποίηση και υγεία. Χρησιμοποιούσαν το ελαιόλαδο για να επουλώσουν πληγές, να θεραπεύσουν ασθένειες. Η ελιά εκτός από θρεπτικές ιδιότητες έχει και φαρμακευτικές. Ο Ιπποκράτης (ο πατέρας της Ιατρικής) την ονομάζει ο "μεγάλος θεραπευτής".Στον Ιπποκράτειο κώδικα αναφέροντα πάνω από 60 θεραπείες της ελιάς.

Οι λαοί της Μεσογείου, ως ένδειξη εκτίμησης στην ελιά, διακοσμούσαν πολλά αντικείμενα (αγγεία, κοσμήματα, πέτρες, τοιχογραφίες, ....), με σχέδια ελιάς και καρπούς ελαιοδένδρων. Ο Κωστής Παλαμάς υμνεί την ελιά. Ο Βαν Γκόγκ έφτιαξε πίνακες με απεικόνιση ελιάς. Τα δημοτικά μας τραγούδια μιλούν για την ελιά. Οι Ρωμαίοι έφτιαχναν κοσμήματα από κλαδί ελιάς, ως ανταμοιβή στους επιφανείς πολίτες τους και με τις κατακτήσεις τους βοηθούσαν στην εξάπλωση της ελιάς. Μια τοιχογραφία στα ανάκτορα της Κνωσσού απεικονίζει έναν ελαιώνα. Στον Μυκηναϊκό τάφο του Βαφειού, τα χρυσά ποτήρια κοσμούνται με ελαιόδενδρα.

Κατά την ελληνική παράδοση, με την γέννηση ενός παιδιού φύτευαν μια ελιά και όταν το παιδί γινόταν 6 χρονών, η ελιά άρχισε να δίνει τους καρπούς της. Στην Πορτογαλία έδιωχναν τα δαιμόνια με κλαδί ελιάς. Σε άλλα μέρη ραντίζουν με λάδι ελιάς τη γη, για καλή σοδειά. Στην Αίγυπτο πίστευαν ότι η θεά Ίσις, γυναίκα του Όσιρη, κρατούσε μυστική την καλλιέργεια της ελιάς. Στο Χριστιανισμό, στα καντήλια ανάβει λάδι ελιάς. Στο Μυστήριο της Βάπτισης και του Ευχελαίου χρησιμοποιείται το λάδι ελιάς.

ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ★♥★♥★ Παιδική Χορωδία Δ Τυπάλδου

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ!

Η Αντωνία  Κορδού,   πρόσφατα  στις 17/10/2013,  έστειλε  για το Ιστολόγιο  

  δυο   φωτογραφίες  και  τον δικό  της προβληματισμό  για το Σχολείο του  

Χωριού,  προκειμένου  να  μας  θυμίσει,  ευαισθητοποιήσει  και 

παρακινήσει  να...  ξεσηκωθούμε  και  να  αναλάβουμε  Δ Ρ Α Σ Η !

 " Tο ''Παλιό Σχολείο'' στην σημερινή του μορφή, μήπως πρέπει αυτό το 

ιστορικό σημείο του 1940  να αναστηλωθεί? "

Γράψτε  πιο κάτω  στα σχόλια, τη δική  σας  άποψη, τη δική  σας  σκέψη  και προβληματισμό  για  αυτό  το θέμα!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΣΤΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ, ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑ!

Το Όραμα, το Όνειρο, είναι το μόνο αληθινό που υπάρχει! 

Η ''πραγματικότητα γεννιέται κάθε δευτερόλεπτο στο μυαλό του Παρατηρητή!

Να Ονειρευτούμε ένα νέο Όνειρο!

Να το κρατήσουμε δυνατά, σταθερά!

Η ''πραγματικότητα'' θα ακολουθήσει! 

Η  δική  μου  γενιά  έχει χρέος  να κάνει πράγματα,

και να παραδώσει  στις επόμενες  γενιές  αυτά που έμαθε,  

αυτά  που  βρήκε  από  γονείς  και παππούδες!

Δεν πρέπει  απλά  να αναπολούμε, πρέπει  να δράσουμε!

Δέσποινα, Οικο-Δέσποινα!

  

Τα  όνειρά  μας  να τα κυνηγάμε, 
 να  μην  τα αφήνουμε   στην  τύχη  τους...
Τίποτα  δεν  γίνεται  χωρίς  λίγη    προσπάθεια!!!

 Δείτε  τι μπορούν  να κάνουν  οι νέοι  σήμερα, εδώ!

Μοιραστείτε στα σχόλια  τις δικές  σας ιδέες, σκέψεις   και όνειρα... 
 σχετικά  με το θέμα!

Messini Marathon 2013 (Greece) - Μαραθώνιος Μεσσήνης 2013, αγώνες 10χλμ ...

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΑ Ή ΟΧΙ

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον (Η.Π.Α) έχουν επιβεβαιώσει αυτό που όλοι ξέρουμε: Τα παιδιά κάνουν ολοένα και πιο καθιστική ζωή και περνούν πάρα πολύ χρόνο καθισμένοι μπροστά από ηλεκτρονικές οθόνες.

Την ευθύνη για αυτό, δεν έχουν απαραίτητα τα καινούργια, ανανεωμένα ηλεκτρονικά μηχανήματα που κυκλοφορούν στην αγορά και η τεχνολογία που αναπτύσσεται. 
Οι γονείς έχουν τον πιο σημαντικό ρόλο και από αυτούς εξαρτάται αν τα παιδιά τους είναι ενεργητικά και δραστήρια. 

Τύποι γονιών και η επίδραση τους στην καθιστική ζωή των παιδιών 
Σε δύο έρευνες που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο σε μια ειδική έκδοση του περιοδικού Early Child Development and Care (Πρώιμη ανάπτυξη του παιδιού και φροντίδα) αφιερωμένο στις «Γονεϊκές Επιδράσεις στην παιδική παχυσαρκία», οι ερευνητές εξέτασαν κατά πόσο το είδος της γονεϊκής συμπεριφοράς σχετίζεται με την καθιστική και μη-δραστήρια ζωή των παιδιών. Ερεύνησαν τη σχέση της καθιστικής ζωής ενός παιδιού με ένα αυστηρό - στοργικό γονιό σε σχέση με ένα αποστασιοποιημένο - ελαστικό γονιό.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά που είχαν πιο «αμελείς» γονείς ή γονείς που έλειπαν συχνά από το σπίτι (οι οποίοι ανέφεραν και οι ίδιοι πως περνούν λιγότερο χρόνο με τα παιδιά τους), περνούσαν κατά μέσο όρο 30 λεπτά τη μέρα περισσότερο μπροστά από μια οθόνη σε σχέση με τα παιδιά οι γονείς των οποίων περνούσαν περισσότερο χρόνο μαζί τους.

Σύμφωνα με τον David Schary, επικεφαλή συγγραφέα της έρευνας, ενοχλητικό είναι το γεγονός ότι όλα τα παιδιά ηλικίας 2-4 χρόνων κάθονταν περισσότερες από μερικές ώρες κάθε μέρα. Συγκεκριμένα βρέθηκε ότι όλα τα παιδιά ανεξάρτητα με τη συμπεριφορά των γονιών τους είχαν από 4 – 5 ώρες την ημέρα καθιστική δραστηριότητα. «Αυτές είναι οι ώρες όπου τα παιδιά είναι ξύπνια και δεν συμπεριλαμβάνουν τον ύπνο και το φαγητό. 

Μερικοί γονείς θεώρησαν το ήσυχο παιχνίδι, το ζωγράφισμα καθώς τα παιδιά κάθονται, και την επίλυση παζλ ως θετικές δραστηριότητες, όμως σε αυτή την ηλικία η κίνηση είναι πολύ σημαντική» είπε ο Schary.
  
Οι γονείς στην έρευνα χωρίστηκαν σε τέσσερεις κατηγορίες: 
- εξουσιαστικός (υψηλή ζεστασιά και έλεγχος) 
- απολυταρχικός (χειριστικός, λιγότερη ζεστασιά) 
- ανεκτικός (ζεστασιά, χαμηλός έλεγχος) 
- και αμελής (χαμηλός έλεγχος, χαμηλή ζεστασιά)


Ενώ όλα τα παιδιά από ένα δείγμα 200 οικογενειών κάθονταν 4-5 ώρες την ημέρα, οι γονείς που ήταν πιο αμελείς είχαν παιδιά που περνούσαν μέχρι και 30 λεπτά περισσότερα την ημέρα βλέποντας τηλεόραση, παίζοντας ένα βιντεοπαιχνίδι ή ότι άλλο τους κρατά μπροστά από μια οθόνη. 
«Μισή ώρα την ημέρα μπορεί να μη φαίνεται πολύ, όμως αν υπολογίσουμε το χρόνο σε μια βδομάδα, ένα μήνα, και μετά σε ένα χρόνο τότε η επίπτωση είναι μεγάλη» λέει ο Schary. «Ένα παιδί μπορεί να έχει μέχρι και 4 ώρες περισσότερες ενεργού παιχνιδιού κάθε βδομάδα, και αυτό επιδρά θετικά για όλη του τη ζωή».
  
Ίσως αναρωτιέστε αν οι γονείς που συμμετείχαν λιγότερο τις καθημερινές, αναπλήρωναν κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου. Συνέβηκε όμως ακριβώς το αντίθετο! Κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου ο χρόνος κατά τη διάρκεια του οποίου τα παιδιά κάθονταν αυξήθηκε σχεδόν μια ώρα τη μέρα. 
   
Η συμμετοχή των γονιών στο παιχνίδι είναι καθοριστική 
Σύμφωνα με τον Bradley Cardinal, καθηγητή κοινωνικής ψυχολογίας σωματικής δραστηριότητας στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, η καθιστική συμπεριφορά είναι ενάντια στη φύση των περισσοτέρων παιδιών προσχολικής ηλικίας. 

«Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας κινούνται με αυθορμητισμό. Έτσι, είναι φυσικό γι’ αυτά να έχουν εκρήξεις δραστηριότητας πολλά λεπτά ανά ώρα. Βρήκαμε πως όταν τα παιδιά πάνε σχολείο μειώνονται τα επίπεδα της σωματικής τους δραστηριότητας, και γενικά αυτό συνεχίζει να μειώνεται κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Η κινητικότητα στην αρχή της ζωής είναι απαραίτητη για την καθιέρωση υγιεινού και ενεργητικού τρόπου ζωής, αυτογνωσίας, κοινωνικής αποδοχής ακόμη και για την εγκεφαλική και γνωστική ανάπτυξη.»

Σε μια άλλη έρευνα, οι Schary και Cardinal ερεύνησαν την ίδια ομάδα συμμετεχόντων βλέποντας τους τρόπους με τους οποίους οι γονείς υποστηρίζουν και προωθούν το ενεργητικό παιχνίδι. Στην έρευνα αυτή βρήκαν πως οι γονείς οι οποίοι έπαιζαν μαζί με τα παιδιά τους ενεργητικά είχαν τη μεγαλύτερη επίδραση. Οποιαδήποτε ενθάρρυνση από μέρους των γονιών έκανε διαφορά, ακόμη και παρακολουθώντας απλά το παιδί τους να παίζει ή να το καθοδηγούν προς μια δραστηριότητα. 

Όπως λέει ο Schary «Όταν τα παιδιά είναι πολύ μικρά, το παιχνίδι είναι η κύρια τους ασχολία κατά τις ώρες της ημέρας. Γι’ αυτό η γονεϊκή στήριξη και ενθάρρυνση είναι ζωτικής σημασίας.
  
Όταν βλέπουμε παιδιά προσχολικής ηλικίας να μη βγαίνουν πολύ έξω από το σπίτι και να κάθονται παίζοντας με το κινητό ή βλέποντας τηλεόραση, πρέπει να βοηθήσουμε τους γονείς να αντιδράσουν και να εξουδετερώσουν αυτή τη συμπεριφορά».

Πηγή:paidiatros