ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΔΕΜ...

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ!!!

Ναι!!! υπάρχει παράδεισος. Θα τον βρεις εκεί. Στους σκουροπράσινους σταφιδόκαμπους. Εκεί όπου η λάβρα του Αυγουστιάτικου ήλιου σιγοψαίνει στ’ αλώνι την κατάμαυρη απλωμένη σταφίδα και τα μοναδικά σύκα στις βραγιές.

Το άρωμά τους εξαίσιο και πρωτόγνωρο. Να ’χεις πνευμόνια, ολάκερο να το ρουφήξεις.

Θα τον βρεις εκεί στις μυριοπράσινες πλαγιές με τις συκιές, τις ελιές, τις αμυγδαλιές, τις αχλαδιές, τις γουρναπιδιές, τις γκορτσιές, το αγριόβατο και τα πρώιμα αμπέλια.

Εκεί που σαν πεινάσεις, σαν άλλος Αδάμ, απλώνεις το χέρι, κόβεις και τρως. Λεύτερα και άφοβα. Αφού η Εύα, παίρνει το μπάνιο της, μόνιμα, στην απέραντη χρυσή αμμουδιά της, (μικρή Σαχάρα την λέω). Αντάμα με τις καρέττα – καρέττα.

ΕΛΙΑ ΚΑΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ

Ιστορικά στοιχεία
Στον ελληνικό χώρο έχουν βρεθεί αφενός πιεστήρια για παραγωγή λαδιού από τις ελιές και αφετέρου δοχεία (πιθάρια) αποθήκευσης λαδιού που χρονολογούνται πριν από τα ιστορικά χρόνια.

Σύμφωνα με τις ανασκαφές που πραγματοποίησε στο πρωτοκυκλαδικό ΙΙ (2.700-2.300 π.Χ.) νεκροταφείου Σπεδού το 1903 ο Κλωνός Στέφανος μεταξύ των άλλων ευρημάτων αναφέρεται σε ένα επάργυρο πήλινο αγγείο το οποίο έφερε ίχνη αλλοιωμένου ελαιολάδου. Η επισταμένη έρευνα στο χημείο του Εθνικού Πανεπιστημίου υπό τον καθηγητή Κ. Ζεγγέλη απέδειξε, πέραν αμφισβητήσεως, την ύπαρξη ελαιόλαδου. Ο Κλώνος Στέφανος (στα Πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας ΠΑΕ 1906) σημειώνει ότι μαζί μετο επάργυρο πήλινο αγγείο βρέθηκε τριπλός πήλινος λύχνος ελαίου. 
Οι χρήσεις του λαδιού, εκτός από τη χρήση του στις τροφές ήταν:
για φωτισμό (λύχνοι)
για τα αρώματα (αρωματικά λάδια)
σαν συντηρητικό
για περιποίηση του σώματος / καθαρισμό
στη βυρσοδεψία.

Οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου

    Μια διαχρονική ρήση που έγραψε ο Δαβίδ στους Ψαλμούς του, πριν από χιλιάδες χρόνια και ακούγεται καθημερινά στην ακολουθία του Εσπερινού,
 « ...του εξαγαγείν άρτον εκ της γης και οίνος ευφραίνει καρδίαν  ανθρώπου.» ( Ψαλμός ΡΓ΄).  Αυτή η  φράση τοποθέτησε το κρασί μέσα στην αιωνιότητα! Υπάρχουν  κι άλλες, παρόμοιες, που αποδεικνύουν τα ευεργετικά αποτελέσματα του πανάρχαιου αυτού αγαθού και την ξεχωριστή χρησιμότητα του για τον οργανισμό. 
     Η αλήθεια είναι πως το θέμα της επίδρασης του κρασιού στην υγεία έχει απασχολήσει σημαντικά την επιστημονική και ιατρική κοινότητα, κατά τα τελευταία χρόνια και έχει αποδειχτεί περίτρανα πως το κρασί, όταν λαμβάνεται με μέτρο, προστατεύει τον ανθρώπινο οργανισμό. Οι ευεργετικές αυτές ιδιότητες του, είναι ακόμη πιο έντονες στο μεσογειακό χώρο, όπου το κρασί συνδυάζεται  με το ελαιόλαδο, τα πολλά λαχανικά και όσπρια και την μικρή κατανάλωση κόκκινου κρέατος.

Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ - Μίκης Θεοδωράκης

Εθνικό προσκλητήριο ενός σοφού ιεράρχη!

Ο μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος, στο μήνυμά του για τον εορτασμό του ΟΧΙ, εξέφρασε ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Στην αρχή του κειμένου του υπάρχει μια παραδοχή: «Και σήμερα η πατρίδα μας βρίσκεται σε ιδιότυπη εμπόλεμη κατάσταση και ζει σε κατοχή. Και αυτή τη φορά δυστυχώς γερμανική. Και όχι μόνον».

 Ο σεβασμιότατος προειδοποιεί: «Αν συνεχίσουμε έτσι, σε λίγο θα τρώμε μπομπότα και κονσερβαρισμένες τροφές. Αν τα βρίσκουμε κι αυτά. Η ελληνική σημαία δεν θα μονοπωλεί την κυριαρχία μας σε αυτόν τον τόπο. Κάποιες άλλες ξένες σημαίες θα θυμίζουν τα λάθη μας και την κατοχική μανία άλλων λαών. [...] Αυτοί που με την ψήφο μας διαχειρίζονται τις τύχες μας ίσως αποκατέστησαν την αξιοπιστία μας στο εξωτερικό, ίσως μείωσαν τους δείκτες της ύφεσης, ίσως δημιούργησαν πρωτογενές πλεόνασμα. Ετσι μας λένε. [...] Οι ίδιοι όμως φορολόγησαν αδυσώπητα τον λαό, δημιούργησαν στρατιές ανέργων, πλήθη πεινασμένων και απελπισμένων, εκατομμύρια φτωχών και λεγεώνες αυτοεξορίστων».

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΥΠΑΙΘΡΟ...

Διερχόμεθα καιρούς χαλεπούς!
Έχω την αίσθηση πως η πείνα θα επιτεθεί απότομα και θα βρει πολύ κόσμο απροετοίμαστο. Εύχομαι φυσικά, μετά από κάποια χρόνια να διαβάζουν αυτές τις αράδες κάποιοι και να χαμογελάνε ειρωνικά, επειδή τίποτα άσχημο δε θα έχει συμβεί.

Φταίμε. Μη πει κανείς πως δε φταίμε κι εμείς! Είτε αυτοί είναι οι γονείς μας, είτε οι παππούδες μας, είτε εμείς οι ίδιοι. Εγκαταλείψαμε την ύπαιθρο και μαζευτήκαμε στην πόλη αναζητώντας μια καλύτερη και ποιοτικότερη ζωή. Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια συλλογιστική βάση κι ας αναρωτηθούμε. Ποιο είναι το καλύτερο, ποια είναι η ποιότητα; Τα καυσαέρια της Αθήνας, Θεσσαλονίκης , Πάτρας; Το άγχος της καθημερινότητας για το μεροκάματο του τρόμου; Οι γρήγοροι ρυθμοί; Τρέχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να προλάβουμε κάτι που πραγματικά δε ξέρουμε! Το πράγμα βέβαια άρχισε να γιγαντώνεται από το 2009 και μετά, αλλά ο κόσμος αντέδρασε μηδενικά ή ελάχιστα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ!

Η Αντωνία  Κορδού,   πρόσφατα  στις 17/10/2013,  έστειλε  για το Ιστολόγιο  

  δυο   φωτογραφίες  και  τον δικό  της προβληματισμό  για το Σχολείο του  

Χωριού,  προκειμένου  να  μας  θυμίσει,  ευαισθητοποιήσει  και 

παρακινήσει  να...  ξεσηκωθούμε  και  να  αναλάβουμε  Δ Ρ Α Σ Η !

 " Tο ''Παλιό Σχολείο'' στην σημερινή του μορφή, μήπως πρέπει αυτό το 

ιστορικό σημείο του 1940  να αναστηλωθεί? "

Γράψτε  πιο κάτω  στα σχόλια, τη δική  σας  άποψη, τη δική  σας  σκέψη  και προβληματισμό  για  αυτό  το θέμα!