ΝΑ ΔΙΝΕΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ. ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΟΛΛΑ!

 Να Δίνετε  τα Χέρια, Σημαίνει Πολλά!
 Η Ιστορία της Χειραψίας που Υιοθέτησε Όλη η Ανθρωπότητα!

Η πρώτη χειραψία χρονολογείται από τον 5ο π.Χ. αιώνα στην Ελλάδα. Ήταν σύμβολο ειρήνης και αποδεικνύει πως ήταν χώρα ελεύθερη και μπορούσε ο καθένας να κυκλοφορεί χωρίς όπλα..

Να Δίνετε τα χέρια Σημαίνει πολλά!!!

Στην Ακρόπολη των Αθηνών, σε μια πέτρινη πλατεία του 5ου π.Χ. αιώνα, απεικονίζεται η Ήρα και η Αθηνά να δίνουν τα χέρια.

Ο Έλληνας ποιητής Όμηρος περιγράφει την χειραψία αρκετές φορές ως επίδειξη εμπιστοσύνης στα έπη του "Οδύσσεια" και "Ιλιάδα". Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής, η χειραψία εξελίχθηκε σε αρπαγή από τον βραχίονα.

Κάποιοι ιστορικοί αναφέρουν ότι η σύγχρονη χειραψία έγινε δημοφιλής από τους Quakers του 17ου αιώνα, οι οποίοι πίστευαν ότι η χειρονομία αυτή ήταν πιο πειστική από το να βγάζει κάποιος το καπέλο και να υποκλίνεται (History.com). Σε μερικά πορτραίτα γάμου του 17ου αιώνα, ο σύζυγος και η σύζυγος δένουν τα χέρια τους ως σύμβολο της νομικής τους δέσμευσης. Στη Βικτοριανή εποχή, οι οδηγοί εθιμοτυπίας συνιστούσαν όπως η χειραψία παραμένει σταθερή.

ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΛΑΣΕ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ.....MΑΝΑ ΕΙΝΑΙ.....

Της ΕΛΛΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

«Μια φορά κι ένα καιρό, ένα παιδί ήταν η σειρά του να γεννηθεί και να έρθει στη γη… Τότε συνάντησε Το Θεό και μίλησε μαζί Του : «Μου λένε πως θα με στείλεις στη γη αύριο, αλλά πώς να ζήσω εκεί τόσο μικρό κι αβοήθητο»; Και ο Θεός απάντησε:

«Μέσα στους αγγέλους έχω διαλέξει έναν και για σένα… Θα σε περιμένει και θα σε φροντίζει στη γη… «εδώ στον παράδεισο δεν κάνω τίποτε άλλο από το να γελώ και να τραγουδάω, μόνο αυτά χρειάζομαι για να είμαι ευτυχισμένο» είπε το παιδί… 

«Ο άγγελος θα σου τραγουδά κάθε μέρα, θα νοιώθεις την αγάπη του αγγέλου σου και θα είσαι ευτυχισμένο» του απάντησε ο Θεός… Και πως θα μπορώ να καταλαβαίνω όταν οι άνθρωποι μου μιλούν, αφού δεν ξέρω τη γλώσσα τους»; Αναρωτήθηκε το παιδί… 

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ Ή ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ!

Η γιορτή της μητέρας ή ημέρα της μητέρας είναι κινητή εορτή προς τιμήν της μητέρας και γιορτάζεται κάθε χρόνο την δεύτερη Κυριακή του μήνα Μάη.

Εγκαθιδρύθηκε τον 20ό αιώνα και προέρχεται από το αγγλικό και το αμερικανικό κίνημα των γυναικών. Η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis διοργάνωσε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day και συναντήσεις με το όνομα Mothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες..."
(Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)

Ευχές στη Μητέρα!
Αν μπορούσα να διαλέξω μαμά πάλι εσένα θα διάλεγα. Χρόνια σου πολλά.

Άν ήσουν χάδι, θα ήσουν το πιο τρυφερό!

Άν ήσουν χαμόγελο, θα ήσουν το πιο γλυκό!

Άν ήσουν αστέρι, θα ήσουν το πιο φωτεινό!

Άν ήσουν άγγελος, θα ήσουν ο φύλακάς μου και

άν ήσουν μονοπάτι, θα ήσουν αυτό που θα με οδηγούσε στο σωστό δρόμο!

Χρόνια πολλά μανούλα και ευχαριστώ που είσαι για εμένα όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη.

Μανούλα μου χρόνια πολλά, χρόνια ευτυχισμένα,

χρόνια γεμάτα από χαρά και γέλιο στολισμένα.

Μονάχα κάτι θα σου πω σήμερα στη γιορτή σου,

πως είναι δώρο απ” το Θεό να είμαι το παιδί σου!

Νιώθω πως όταν μου γελάς σε πούπουλα πως μ” έχεις

μανούλα μου σ” ευχαριστώ που τόσο με προσέχεις.

Το όνομά σου το γλυκό μες στη καρδιά κρυμμένο

και με κορδέλα ολόχρυση το έχω τυλιγμένο!

 Με το μήνυμα αυτό σου λέω το μυστικό για το πώς θα γίνεις η τέλεια μαμά: “ μείνε όπως είσαι”. Χρόνια Πολλά

Χρόνια Πολλά σε σένα που με αγάπησες περισσότερο και από την ζωή σου!

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου αλλά πάνω απ όλα στην δική μου μου είναι πάντα δίπλα μου!!!

Μια ελβετίδα εξηγεί γιατί μισεί τους Ελληνες!

Σ’ ένα βιβλίο με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» είναι καταγεγραμμένη η ενδιαφέρουσα αφήγηση μίας Ελβετίδας,   η οποία εξηγεί γιατί οι Ευρωπαίοι και γενικότερα οι ξένοι, συμπεριφέρονται με ελεεινό τρόπο κατά των Ελλήνων.

«Τα ζώα δεν συγχωρούν ποτέ στον άνθρωπο τη βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουν ότι αυτή η βελτίωση τ’ απομακρύνει από τη φύση τους. και όποτε δίνεται η ευκαιρία το μίσος εκρήγνυται».

Για να κατανοήσει ο αναγνώστης τη δήλωση, η Ελβετίδα κάνει τον εξής εκπληκτικό παραλληλισμό:

«Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει μ’ εμάς τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες! Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες»! Και τεκμηριώνει την άποψή της λέγοντας ότι στα γυμνασιακά της χρόνια ένιωθε “ψυχικά καταπιεσμένη” γιατί “Οι Σοφοί μας Δάσκαλοι δεν μας δίδαξαν τίποτα που να μην το είχαν ήδη Ανακαλύψει, Εξηγήσει, να μην να μην το είχαν Τεκμηριώσει, να μην το είχαν Τελειοποιήσει οι Αρχαίοι Έλληνες”! Κι αν κάποτε ανέφεραν κανένα άλλον συγγενή της Γνώσης και της Σοφίας, που δεν ήταν Έλληνας, στο τέλος πάντα κατέληγαν ότι η Γνώση του και η Σοφία του ήταν βασισμένη επάνω στη Σοφία κάποιου Έλληνα Φιλόσοφου! Σιγά σιγά ένιωθα πως οι Γνώσεις μου, οι Σκέψεις μου, τα Αισθήματά μου, η Προσωπικότητά μου, ο Κόσμος μου, η Ύπαρξή μου ως το πιο έσχατο κύτταρό μου ήταν όλα επηρεασμένα, ήταν ταγμένα σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε “*Η Φιλοσοφία των Αρχαίων Ελλήνων*”!

Αυτά όλα καταστάλαζαν στα βάθη της ψυχής της Ελβετίδας «*ένα φλογερό μίσος για καθετί το ελληνικό*»! Και η συνέχεια: «Αργότερα στο πανεπιστήμιο, η κατάσταση έγινε δραματική. Ο Ασκληπιός από τη μια, ο Ιπποκράτης απ’ την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την επομένη! Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ’ απόγευμα! Παύλος ο Αιγινίτης από ‘δω, Στέφανος ο Αθηναίος από ‘κει. Δεν μπορούσα ν’ανοίξω βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία. Δεν τολμούσα να πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρω μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη, μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές!

 Και άλλες αμέτρητες σαν την άμμο τω ν θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής κι αυτές προέλευσης! Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό! Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ όλοι μας απέναντι στους Έλληνες. Τους μισούμε όπως τα ζώα τους θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία χυμάμε, τους δαγκώνουμε και τους κατασπαράζουμε. Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε είμαστε ζώα μ’ όλη τη σημασία της λέξης κι είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες, πάντα οι Έλληνες, που μας εξώσανε από τη ζωώδικη υπόσταση και μας ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα! Δεν αγαπάμε κάτι που θαυμάζουμε.

Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης! Δεν θα βρεις και δεν θα φανταστείς συνδυασμό και εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους εξολοθρεύσουμε! . η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων δεν ξέφτισε.
Ο σύγχρονος πολιτισμένος ά νθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος. Δεν θα επιτρέψει ποτέ το Βατικαν ό, να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο Ελληνισμός γιατί θεωρούν ότι τους αφαιρούμε Σεβασμό και Κύρος!

Για αυτό παρόλο που τους μισώ, γιατί δεν προέρχομαι από τη φυλή τους, δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι και θα συνεχίσω να Μελετάω τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Περικλή όσο θα ζω, διδάσκοντας στα παιδιά μου τη Δύναμη της Σοφίας τους και την
επιρροή της στη Ζωή μας και στην Ευτυχία μας!

 ΕΛΛΑΔΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας,

Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας, Δεκέμβριος 1963
“Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή.Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι  στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα  τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς  τοῦ ἥλιου.

Εἶναι µικρὸς ὁ τόπος µας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγµα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι µᾶς         παραδόθηκε χωρὶς διακοπή.Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα  δὲν ἔπαψε ποτὲ της νὰ µιλιέται. Δέχτηκε  τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσµα.


Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη.Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωµένη µὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος  ποὺ ξεπερνᾶ τὸ µέτρο, πρέπει νὰ τιµωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.Ὅσο γιὰ µένα συγκινοῦµαι  παρατηρώντας πὼς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης εἶχε τόσο  πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε  νὰ γίνει κανόνας τοῦ φυσικοῦκόσµου.Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους µου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα, γράφει: «… θὰ χαθοῦµε γιατί ἀδικήσαµε …».Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράµµατος. 
 Εἶχε µάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας  του.  Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡµερῶν  µας, ἡ προφορικὴ παράδοση πηγαίνει µακριὰ στὰ περασµένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή.Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ποίηση.

Bραβευμένα Ελληνόπουλα φεύγουν για τα ξένα

Η οικονομική κρίση και η έλλειψη δουλειών και προοπτικής ωθούν πολλούς νέους να πάρουν την απόφαση και να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Μερικοί φεύγουν και πάνε να σπουδάσουν στο εξωτερικό γιατί δεν μπόρεσαν να μπουν στα εγχώρια πανεπιστημιακά ιδρύματα. 
Όμως, ελάχιστοι είναι οι αριστούχοι έφηβοι που μπορούν να επιλέξουν όποια σχολή θέλουν στην Ελλάδα και αποτολμούν αυτό το βήμα από την αρχή των πανεπιστημιακών σπουδών τους αντί αργότερα, συνήθως για μεταπτυχιακές σπουδές. Τι μας έπιασε και ξεκινήσαμε το σημερινό ποστ με αυτό το θέμα; Ο λόγος είναι ένας αριστούχος μαθητής από το Αρσάκειο Θεσσαλονίκης ονόματι Περικλής  Οκαλίδης  που πριν από λίγες μέρες απέσπασε το αργυρό μετάλλιο στην 7η Ολυμπιάδα Αστροφυσικής. 
Η 7η Ολυμπιάδα Αστροφυσικής διοργανώθηκε φέτος στον Βόλο με τη συμμετοχή 180 μαθητών από 36 χώρες.

Πρόκειται για την υψηλότερη διάκριση που κατακτά η Ελλάδα για δεύτερη φορά στην ιστορία των Ολυμπιάδων Αστροφυσικής. Εκτός από τον Οκαλίδη, τέσσερις ακόμη Έλληνες μαθητές κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο. Ο Νίκος Καραμπίτσος, ο Νίκος Κουκοφίλιππας και ο Νίκος Κουκουλεκίδης από την Αθήνα και η Κρινιώ Μαρούδα από τα Λεχαινά. Επανέρχομαι στον Οκαλίδη γιατί, όπως πληροφορούμαι, ενώ θα μπορούσε να πάει σε οποιαδήποτε πανεπιστημιακή σχολή στην Ελλάδα λόγω της υψηλής βαθμολογίας που πήρε στις πανελλαδικές εξετάσεις, αποφάσισε να φύγει στο εξωτερικό. 

Πιο συγκεκριμένα θα πάει να σπουδάσει αστροφυσική στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, σύμφωνα με συγγενικό του πρόσωπο. Μια χώρα μπορεί να ανακάμψει μετά από μια περίοδο παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης. Όμως, δεν θα μπορέσει να αναπτυχθεί με ικανοποιητικούς ρυθμούς μεσομακροπρόθεσμα αν μαζί με τους οικονομικούς πόρους χάσει και τους ανθρώπινους. 

Mοιραστείτε στα σχόλια  τις δικές  σας ιδέες  σχετικά  με το θέμα!
    
           πηγή:           
spitikomas.blogspot.gr