Αρχαία Ελλάδα: Η διατροφή μια μυστική ιεροτελεστία όχι μία ικανοποίηση ανάγκης – Όλα τα μυστικά

Οι συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων δεν βασίζονταν στην ταχύτητα και την εξοικονόμηση χρόνου όπως του σύγχρονου ανθρώπου, αλλά προέκυπταν από μια βαθιά και λεπτομερή μελέτη των αναγκών του σώματος και του πνεύματος.

Η διατροφή τους, που αποτελούσε ένα σημαντικό κομμάτι της φιλοσοφικής τους θεώρησης, υπάκουε σε κανόνες που συνδύαζαν την απόλαυση με την ευεξία. Είναι πολύ ενδιαφέρον λοιπόν να γνωρίσουμε πώς φρόντιζαν εκείνοι μια από τις πιο βασικές ανάγκες τους, ακόμα κι αν σήμερα είναι δύσκολο να ακολουθήσουμε κατά γράμμα το διατροφικό τους πρόγραμμα.

Πώς θα αναπτύξουμε την παραγωγή του ελληνικού κρασιού

ΚΑΝ’ ΤΟ ΟΠΩΣ Ο «ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»

Στέλλα Μαντουλίδου

Γύρω στα 1850, ένας Γερμανός επαναστάτης, ο Charles Krug, κατάφερε να βγει από τις Γερμανικές φυλακές και μετανάστευσε στην Αμερική. Το 1861 έχτισε στην κοιλάδα Νάπα της Καλιφόρνια ένα οινοποιείο, που ήταν το πρώτο τυποποιημένου κρασιού στην περιοχή. Στην συνέχεια, το παράδειγμά του ακολούθησαν και άλλοι πολλοί. Από το 1880 και μετά, το πανεπιστήμιο της περιοχής, βλέποντας το ενδιαφέρον, άρχισε να εμπλέκεται στα αμπελουργικά πειράματα και στις ποικιλίες των ευρωπαϊκών σταφυλιών. Αυτό προκάλεσε έκρηξη στο ενδιαφέρον για το νέο αντικείμενο της αγροτικής παραγωγής, για όλους εκείνους τους  αποφασισμένους για επιτυχία ανθρώπους. Το 1891 ξέσπασε στην Καλιφόρνια  επιδημία  φυλλοξήρας τόσο καταστροφική, που είναι σίγουρο ότι όσοι είχαν φυτέψει αμπέλια στην περιοχή δεν ήθελαν να το ξανακάνουν άλλη φορά στη ζωή τους. Η καταστροφή αυτή ώθησε το πανεπιστήμιο να κάνει εκτεταμένες έρευνες και πειράματα στους κλώνους, ώστε να παραχθούν νέοι και ανθεκτικοί στην καταστροφική ασθένεια, που χρησιμοποιήθηκαν  στις νέες φυτεύσεις όταν το κακό χτύπησε στην συνέχεια και τους αμπελώνες της Ευρώπης.

Στη δεκαετία 1950-60, οι άνθρωποι του πανεπιστημίου και οι οινοποιοί της ίδιας περιοχής

έλυσαν πολλά προβλήματα, π.χ. πειραματίστηκαν πώς να ελέγξουν τη ζύμωση του κρασιού, να αξιοποιήσουν στη γεύση τα ξύλινα βαρέλια και πώς με τη χρήση της ψύξης να βελτιώσουν δραστικά την ποιότητα των λευκών κρασιών. Σήμερα, στην περιοχή με επίκεντρο το πανεπιστήμιο καταφθάνουν ταλαντούχοι άνθρωποι από όλο τον κόσμο, για να  εργαστούν με καινοτόμες ιδέες και συνεχείς προκλήσεις για μεγάλα κρασιά. Πολλά από αυτά έχουν ξεπεράσει σε επιδόσεις και τιμές τα πολύ ακριβά γαλλικά, που πίσω τους έχουν  σημαντική παράδοση και μηχανισμό για παραγωγή και προώθηση μεγάλων κρασιών με υπεραξίες.

Η τέχνη να είσαι γεμάτος!

Να έχεις τσέπες… και μία και δύο και τριαντα δύο τσέπες, ώστε να γεμίζουν και να ξεχειλίζουν από τα καλά της ζωής σου.
Την εποχή της συγκομιδής να ‘ χεις και χέρια ανοιχτά που να βαστούν διπλή και τρίδιπλη τη συγκομιδή της ζωής σου. Να ξέρεις να φορτώνεις δώρα τον εαυτό σου... μεγάλο χάρισμα!
Ανήκω συχνά στους εργασιομανείς, αλλά και σε αυτούς που φροντίζοντας για όλους και για όλα, ξεχνάνε να πάνε στον τρύγο της δικής τους ζωής, παραμελούν να νοιαστούν το δικό τους χωράφι, τόσο γεμάτο ευλογίες και δώρα. Δεν είναι να απορείς που μετά ο άδειος άνθρωπος, ο ξεζουμισμένος, συνεχίζει καίγοντας τα λάδια του μέσα στη γκρίνια και τη στένα!
Εξαιρετική δεξιότητα ζωής να μπορείς να γεμίζεις τα «ερμάρια» της ψυχής σου. Να είσαι άνθρωπος με εσωτερικές αποθήκες που αφθονούν και ξεχειλίζουν εύκολα… Μόνο που αυτό δεν συμβαίνει ποτέ από μόνο του, κι αν περιμένεις που θα μπορούσε να είναι αγοραστό, τότε είσαι ακόμα πιο φτωχός από ότι νομίζεις…Όπως κάθε τι πολύτιμο θα χρειαστεί να το καλλιεργήσεις με πειθαρχία και επιμονή.
- Να μην προσπερνάς ούτε το πιο μικρό ίχνος απόλαυσης χωρίς να σταματάς, για να προλάβουν όλες οι αισθήσεις να το καταγράψουν στο πλήρες.
- Να εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου στο δικό σου «Εύρηκα», το επιφώνημα της χαράς κάθε φορά που καταφέρνεις κάτι, όσο μικρό και να’ναι…κι ας σου φαίνεται στην αρχή, όταν είσαι αμάθητος, υπερβολικό κάτι τέτοιο.
- Να νιώθεις κάθε μέρα τη Χάρη που περιβάλλει τη ζωή σου, ώστε, κι αν κάτι σε ταλαιπωρεί, όμως έχεις κάπου να ακουμπήσεις, κάτι που απολαμβάνεις, κάτι ή κάποιος που σε στηρίζει… εκεί είναι που μαθαίνεις ο,τι δύσκολο κι αν σου φέρνει η ζωή, να σε γεμίζει αντί να σε αδειάζει!!!

Πηγή: F/B, Agnes Alice Mariakaki

Το σύνδρομο του μεγαλείου, του εξαιρετικού...

Το σύνδρομο του μεγαλείου, του εξαιρετικού, το έχω ζήσει στο μέγιστο βαθμό του. Να πρέπει να ξεπερνώ συνέχεια τον εαυτό μου, να είναι πάντα η επόμενη δουλειά μουκαι η επόμενη εμπειρία μου καλύτερη, να μετακινώ συνέχεια τα goal posts για να φτάσω κάτι ακόμα πιο μεγάλο και ακόμα πιο σπουδαίο…
Λογικό… εκατομμύρια πληροφορίες θα πολιορκήσουν το ραντάρ μου κάθε μέρα από τις οθόνες μου, και εκείνες που τελικά θα καταφέρουν να σπάσουν το φράγμα της προσοχής μου θα είναι αναγκαστικά ακραίες… ο,τι ακραία ασύνηθες, ακραία σοκαριστικό, ακραία μεγαλειώδες, ακραία απίστευτο, ακραία συνταρακτικό, θλιβερό, τρομακτικό ή ευχάριστο.…

Κι αφού ο «σκληρός» του μυαλού μου σιγά σιγά εθίζεται να καθηλώνεται μόνο από τα συνταρακτικά ή μεγαλειώδη… αίφνης η μισή και παραπάνω ζωή μου βγαίνει να είναι βαρετή κι ασήμαντη! Γιατί αν δεν είσαι σούπερ σπεσιαλ δεν είσαι τίποτα απολύτως…αν δεν έχεις εφεύρει έστω τη φωσφοριζέ καρφίτσα, αν δεν έχεις κολυμπήσει με πατίνια ή αν δεν έχεις πάει στο Πινατούμπο (ή έστω αν δεν έχεις σπάσει στο ξύλο μερικούς) πώς αντέχεις να ζεις; Βλέπω γύρω μου ανθρώπους (και τον εαυτό μου βέβαια) με την αγωνία να κάνουν περισσότερα, να πάνε ψηλότερα, να έχουν τα καλύτερα, να αποδείξουν περισσότερο τον εαυτό τους…να νιώθουν losers επειδή η Google βομβαρδίζει τους βολβούς των ματιών τους με χιλιάδες τυπάδες που έχουν πατήσει στο φεγγάρι (περίπου) ξυπνώντας απλά με καλή διάθεση το πρωί..χα!

Η κύρια ιδιότητα του δασκάλου η Αγάπη για το παιδί, για όλους τους μαθητές, για όλα τα παιδιά του κόσμου!

Ευαγ. Παπανούτσος: O δάσκαλος συνθλίβει το χρόνο μέσα του και παραμένει παιδί
Ο αείμνηστος Δάσκαλος  Ευάγγελος  Παπανούτσος  είχε δώσει στο βιβλίο του “Δρόμοι ζωής “την ουσία του δασκάλου...
“Δάσκαλος δεν είναι αυτός που μαθαίνει στα παιδιά μας τα σχολικά γράμματα,μουσική ,καλούς τρόπους..Αυτά τα μαθήματα είναι εξωτερικά,,Μένουν στην επιφάνεια σαν τα ρούχα που φορούμε.Δεν εισχωρούν παράμεσα στην ψυχή μας,δεν μας πλάθουν,δεν διαμορφώνουν αυτό που λέμε προσωπικότητα:Πνεύμα ,ήθος ,χαρακτήρα.Εκτός αν εκείνοι που τα προσφέρουν δεν περιορίζονται στην απλή μετάδοση γνώσεων αλλά τα χρησιμοποιούν ως μέσα να για να πετύχουν το στόχο της διαμόρφωσης της προσωπικότητας.

Τα «Εννιάμερα της Παναγίας» – Η Απόδοση της Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (23 Αυγούστου)

Κάθε εορτή στον εορτολογικό κύκλο της Εκκλησίας ενός προσώπου ή ενός γεγονότος έχει τρία στάδια, τα προεόρτια, την κυρίως εορτή και τα μεθεόρτια (δηλαδή τον απόηχό της).
Στις 23 Αυγούστου εκάστου έτους εορτάζουμε την Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και η Εκκλησία κλείνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση τους εορτασμούς της Κοιμήσεως και της Μεταστάσεως της Παναγίας, που τιμάται την 15 Αυγούστου.
Ο λαός μέσα από την λαϊκή του ευσέβεια δίνει άλλο τόνο στη εορτή και την αποκαλεί τα «Εννιάμερα της Παναγίας». Τη σκέφτεται σαν μνημόσυνο προς τη Μητέρα του Θεού, όπως πράττει, άλλωστε, και για τους δικούς του ανθρώπους. Ασφαλώς, από θεολογικής και λειτουργικής απόψεως, δεν πρόκειται για εννεαήμερο μνημόσυνο για την Παναγία, αφού η Θεοτόκος ως μητέρα του Χριστού «μετέστη προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής» και πρεσβεύει για τη δική μας σωτηρία και, συνεπώς, δεν νοείται τέλεση μνημοσύνου υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της.

ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ!

Έχετε επισκεφτεί ποτέ το χωριό Κάτω Αμπελόκηποι (Μηνάγια) Μεσσηνίας;

Τι σας αρέσει ή τι δεν σας αρέσει στο χωριό;

Γράψτε μας τη γνώμη σας πιο Κάτω!

           Mοιραστείτε στα σχόλια τις δικές σας σκέψεις - ιδέες σχετικά με το θέμα!